Aanneming tot zoon

Aanneming tot zoon (Grieks: υιοθεσια huiothe’sia) of zoonschap is de verhouding van een aangenomen kind tot zijn pleegvader. Het Griekse woord huiothesia dat in het Nieuwe Testament gebruikt wordt komt van uios (zoon), tithèmi (leggen) en thesis (een plaatsing).

Ro 8:14 Want allen die door de Geest van God geleid worden, die zijn zonen van God.
Ro 8:15 Want u hebt niet ontvangen een geest van slavernij om opnieuw te vrezen, maar u hebt ontvangen een geest van zoonschap, waardoor wij roepen: Abba, Vader!
Ro 8:16 De Geest Zelf getuigt met onze geest, dat wij kinderen van God zijn.
Ro 8:17 En zijn wij kinderen, dan ook erfgenamen: erfgenamen van God en medeerfgenamen van Christus, als wij inderdaad met Hem lijden, opdat wij ook met Hem verheerlijkt worden.
(TELOS)

Ga 4:4 maar toen de volheid van de tijd gekomen was, zond God zijn Zoon, geboren uit een vrouw, geboren onder de wet,
Ga 4:5 opdat Hij hen die onder de wet waren, vrijkocht, opdat wij het zoonschap zouden ontvangen.
Ga 4:6 En omdat u zonen bent, heeft God de Geest van zijn Zoon in onze harten uitgezonden, die roept: Abba, Vader!
Ga 4:7 U bent dus niet meer slaaf, maar zoon; en bent u zoon, dan ook erfgenaam door God.
(TELOS)

Als Paulus dit woord in Rom. 8: 15 en Gal 4: 5 gebruikt, heeft dit waarschijnlijk betrekking op de Romeinse gewoonte volgens welke een aangenomen kind tot zijn pleegvader in dezelfde verhouding stond als een kind uit het huwelijk geboren. In deze volledige betekenis was de aanneming tot kind de Joden onbekend.