Adam (eerste mens)

Adam is de eerste mens en de eerste man die God geschapen heeft. Uit Adam en zijn vrouw Eva is de hele mensheid voortgekomen.

De schepping van Adam gebeurde op de zesde dag van de scheppingsweek. God nam stof der aarde en formeerde daaruit een man (Gen 2:7). God blies de adem van het leven in het geformeerde lichaam en zo werd Adam tot een levende ziel.

De naam ‘Adam’ schijnt ontleend te zijn aan ‘Adamah’, een Hebreeuws woord dat “aarde; rode aarde” betekent. Dit stemt overeen met het feit de Here God de mens vormde uit het stof van de aarde.

Adam verschilde van alle andere schepselen (planten en dieren), doordat  God in zijn neusgaten geblazen de adem van het leven, waardoor de mens een levende ziel werd. Hij verschilde ook doordat hij was gemaakt naar het beeld en de gelijkenis van God: hij was de vertegenwoordiger van God op aarde, en hem werd gegeven heerschappij over alle andere levende wezens, en Adam gaf hen namen.

God plaatste Adam in een tuin in Eden en gaf hem de taak om die hof te bouwenn en te bewaren (Gen. 2:15). Dit laat zien dat bezigheid een goede zaak voor de mens is, ook in een toestand van onschuld.

God oordeelde dat het niet goed was voor de mens om alleen te zijn. Daarom bracht Hij hem in een diepte slaap, nam één van zijn ribben (een deel van zijn lichaam), en 'bouwde' hiervan een vrouw. De eerste man en de eerste vrouw zijn beiden naar Gods beeld en gelijkenis gemaakt.

Adam noemde haar Isha (=‘manninne’), omdat zij uit de Ish (=’man’) genomen was. Later noemde hij haar Eva, omdat uit haar de levenden zijn voortgekomen, zij is de “moeder van alle levenden” (Gen. 3:20)

Afbeelding: Adam en Eva in de hof van Eden. Schilderij van Wenzel Peter (1745-1829)

Adam en Eva mochten van alle bomen van de tuin eten, behalve van de boom der kennis van goed en kwaad. Wanneer ze van deze boom zouden weten, zouden op de dezelfde dag sterven. Eva, verleid door Satan, at van de boom, en op haar voorstel nam ook Adam, ofschoon niet misleid zoals Eva, van de vrucht. Dit is de zondeval.

Hun ogen werden opeens geopend en zij werden gewaar dat ze naakt waren en verborgen zich van God. Ze waren overtreders, gevallen van hun staat van onschuld. Ze verkregen het besef van goed en kwaad en voelden dat ze verkeerd gedaan hadden.

Toen God hem bevraagde, legde Adam de schuld bij Eva:

Ge 3:12 Toen zei Adam: De vrouw die U gaf om bij mij te zijn, die heeft mij van die boom gegeven en ik heb [ervan] gegeten.
(HSV)

De aardbodem werd vervolgens vervloekt omwille van Adam. In moeite en zweet zou hij voortaan van de aardbodem eten.

Ge 3:17 En tegen Adam zei Hij: Omdat u geluisterd hebt naar de stem van uw vrouw en van die boom gegeten hebt waarvan Ik u gebood: U mag daarvan niet eten, is de aardbodem omwille van u vervloekt; met zwoegen zult u daarvan eten, al de dagen van uw leven;
Ge 3:18 dorens en distels zal hij voor u laten opkomen en u zult het gewas van het veld eten.
Ge 3:19 In het zweet van uw gezicht zult u brood eten, totdat u tot de aardbodem terugkeert, omdat u daaruit genomen bent; want stof bent u en u zult tot stof terugkeren.
(HSV)

God maakte voor Adam en Eva rokken van vellen en bekleedde hen daarmee.

Ze werden verdreven uit de tuin, en cherubs met een vlammend zwaard verhinderden hen de toegang, opdat zij niet zouden eten van de boom van het leven en eeuwig leven in hun zonde.

Adam verwekte zijn eerste zoon na de zondeval en gaf hem zijn verzondigde natuur erfelijk mee. Uit Adam heeft God het hele mensengeslacht gemaakt:

Hnd 17:26 En Hij heeft uit een bloed het hele mensengeslacht gemaakt om op het hele aardoppervlak te wonen, terwijl Hij de bepaalde tijden en de grenzen van hun woonplaats heeft vastgesteld,
(TELOS)

De overtreding van Adam en de overerving van zijn kwade natuur heeft geleid tot een zondig nageslacht, dat het oordeel verdient en aan de dood is overgeleverd:

Ro 5:18 zoals het dus door een overtreding tot alle mensen tot de veroordeling strekt, zo ook strekt het door een gerechtigheid tot alle mensen tot rechtvaardiging van het leven.
(TELOS)

Door de overtreding van Adam is de dood in de wereld gekomen.

1Co 15:22 Want evenals in Adam allen sterven, zo zullen ook in Christus allen levend gemaakt worden.
(TELOS)

Adam leefde 930 jaar en hij gewon zoons en dochters. We hebben verder geen bijzonderheden over het leven van Adam als een gevallen man.

Als hoofd van de mensheid staat hij in schril contrast met Jezus Christus, in de Schrift de Tweede Mens en de Laatste Adam genoemd.