Deuteronomium

Het boek.

Deuteronomium is het vijfde boek van Mozes. De naam betekent: "de tweede wet." De Hebreeuwse naam van het boek is: "Dit zijn de woorden," naar de openingswoorden in de grondtaal. De tweede wet betekent niet dat het hier gaat om nieuwe wetten, maar de wetten die een kleine 40 jaar daarvoor op de Sinaï werden gegeven, werden nog eens herhaald en van commentaar voorzien. Zo'n repetitie was geen overbodige luxe. Met uitzondering van Jozua en Kaleb waren alle volwassenen die de uittocht uit Egypte en de wetgeving op de Sinaï bewust hadden meegemaakt, gestorven in de woestijn, daarom was het dringend noodzakelijk dat de nieuwe generatie de wet leerden kennen en ingeprent kregen. Mozes deed dit in een serie van acht verhandelingen, hij gaf die op de vlakte van Moab aan het eind van 40 jaren rondzwerven in de woestijn, een maand voor het volk de Jordaan over trok om bezit te nemen van het beloofde land.De overdracht gebeurde eerst mondeling en werd daarna opgeschreven. (zie Deut. 31:24-26.)

Jezus' gebruik van Deuteronomium.

Het heeft er wel wat van weg dat dit Bijbelboek één van de favoriete boeken van onze heer Jezus Christus was. het was het enige boek dat Hij citeerde tijdens de verzoeking in de woestijn (Matt. 4:1-11 en Luk. 4:1-13 -> Deut. 8:3; 6:16; 6:13 en 10:20.) Ook de profeten citeren in hun verhandelingen vele gedeelten uit Deuteronomium, ze waren blijkbaar ook erg op dit boek gesteld.

 Satans angst voor Deuteronomium.

Deuteronomium is door vele Bijbel critici hevig aangevallen, vooral de datering van het boek was onderwerp van vele verhitte discussies. Het boek kon niet geschreven zijn door Mozes verklaarden zij, een onbekende schrijver, die 600 jaar later leefde,  zou de auteur zijn van het boek. Het zou grotendeels geschreven zijn tot meerdere glorie van de priesters in Jeruzalem en om aan te tonen dat de centrale plaats van aanbidding voor Israël moest zijn. Overigens komt de naam Jeruzalem in heel het boek Deuteronomium niet voor, en wordt ook in de andere boeken van Mozes niet genoemd. Het is begrijpelijk dat Satan een gruwelijke hekel had aan dit boek, dat door Jezus effectief werd gebruikt om zijn aanvallen af te wijzen. Vandaar de vele pogingen om dit boek in diskrediet te brengen.

Enkele belangwekkende zaken.

In dit boek wordt voor de eerste keer melding gemaakt van de doodstraf door ophanging aan een paal (Deut. 21:22+23.) Ook bevat dit boek de enige aanhaling in het hele Oude Testament over het roepingsvisioen van Mozes bij de brandende braamstruik uit Excodus 3 (Deut. 33:16.) En tenslotte vinden we in Deuteronomium de voorzegging over de komende profeet, Jezus Christus (Deut. 18:15-19.)

Meer dan een herhaling.

Maar dit boek is veel meer dan een herhaling en een terugblik op de wet zoals die op de Sinaï werd gegeven. Je zou kunnen zeggen: "het blikt terug naar het verleden met het oog op de toekomst." Het hele boek is een Goddelijke verhandeling over gehoorzaamheid. Mozes had al eerder vast gesteld, dat de nieuwe generatie niet beter was dan hun ouders en hij wist dat hun leven, hun in bezit name van het beloofde land, hun overwinning van hun vijanden en hun levensgeluk, afhingen van hun gehoorzaamheid aan God. Daarom benadrukte Mozes, met alle kracht die in hem was, hoe belangrijk gehoorzaamheid voor hen was. (Deut. 5:29) Hij maakte hen duidelijk dat God gehoorzaamheid van hen verlangde omdat ze zijn eigendom waren, (Deut. 14:1) omdat Hij van hen hield, (Deut. 4:37 en 7:7+8) omdat het hen voorspoed en geluk zou brengen, (Deut. 4:1+40, 5:29, 6:2+3, enz.) en omdat ze door hun gehoorzaamheid aan God hun dankbaarheid voor zijn goedheid en genade konden tonen (Deut. 4:7,8+33, 5:6 enz. De volle kracht en schoonheid van dit boek komt pas tot zijn recht als je het helemaal achter elkaar leest, het is één hartroerende oproep.

Analyse van het boek.

We kunnen acht verschillende toespraken onderscheiden, terwijl het laatste hoofdstuk gaat over de dood van Mozes.

1. TERUGBLIK. (Deut. 1-4:43.) De mislukking bij Kades Barnea, de zwerftocht door de woestijn, de lessen die daaruit te leren zijn en het aanwijzen van vrijsteden.
2. HERHALING. (Deut. 4:44-26:19.) Dit is de langste verhandeling, waarin Mozes de morele, burgerlijke en ceremoniële wetten herhaalt evenals de 10 geboden. (Deut. 5:22.)
3. WAARSCHUWING. (Deut. 27+28.) Instructies voor een plechtige ceremonie bij het binnentrekken van het land Kanaän. (let er op dat het altaar gebouwd moest worden op de berg der vervloeking!!! Dat is evangelie.)
4. VERBOND SLUITING. (Deut. 29+30.)  Dit verbond bevatte de bepalingen waaronder Israël het beloofde land mochten binnen gaan, Let op de nadruk op de besnijdenis van het hart. (Deut. 30:6.)
5. RAADGEVINGEN. (Deut. 31:1-23.) De laatste adviezen van Mozes voor heel Israël,voor Jozua en voor de priesters. Let op de droevige toon in de woorden van de Here. (Deut. 31:14-21.)
6. INSTRUCTIES. (Deut. 31:24-29.) Speciale instructies voor de Levieten over het bewaren van het wetboek.
7. LIED VAN MOZES. (Deut. 32:1-43) Mozes zingt samen met Jozua (vs. 44) een prachtige Psalm op de heerlijkheid en genade van de God van Israël.
8. DE ZEGEN VAN MOZES. (Deut. 33.) Dit is een geweldige profetische uiting van Mozes als zegening over Israël.
9. DE DOOD VAN MOZES. (Deut. 34.) Een eenzame dood, maar wel een dood met visie en in een Goddelijke omhelzing.

  De Berg Nebo.