 |
U bent niet ingelogd. Log in |
 |
Laatst aangepast op 14:05, 20 feb 2010 door Kees Langeveld
Emerging ChurchVan $1Inhoudsopgave
(Verrijk Christipedia door je kennis toe te voegen.) De Emerging Church (of Emergent Church; lett. Opkomende Kerk) is een beweging binnen de evangelische beweging en het protestantisme die de groeiende kloof tussen de kerk en de wereld wil overbruggen, het christendom ‘relevant’ wil maken voor de post-moderne mens, met God de wereld wil omvormen en nieuwe expressies van kerk-zijn brengt. De beweging is ontstaan in de Verenigde Staten in de jaren negentig en is ook in Nederland aanwezig. Bekende vertegenwoordigers van de beweging zijn: Brian McLaren, Doug Paggitt, Tony Jones en Rob Bell. De Emerging Church is een plaats van samenspreking en beweging. In de beweging wordt opnieuw nagedacht over zending en over vormen van samenkomen en kerkzijn. Een van de belangrijkste leiders van de beweging, Brian McLaren, heeft gezegd: “De emerging church is een groep mensen die twee zaken samenbrengen die gescheiden zijn: trouw aan de christelijke boodschap en de toepassing ervan in de praktijk. Wij zeggen dat het een niet zonder het ander kan.”[1] In de “emerging conversation” wordt in hoofdzaak gesproken over de vragen: “Wat is de boodschap van Jezus en wat is de boodschap van het koninkrijk van God? Wat betekent dat?”[2] In de emerging church van Doug Paggitt, een van de leiders van de beweging, staan geen rijen kerkbanken gericht op de preekstoel, maar woonkamer-zitbanken in kringen. Paggitt houdt geen preek, maar leidt, in het midden van de kring, de besprekingen. Iedereen telt mee en mag zijn of haar vraag stellen of zegje doen. De beweging begon in de jaren negentig met een conversatie tussen evangelische leiders over de verontrustende kerkverlating door twintigers en dertigers. Destijds begon het evangelische leiders op te vallen dat er weinig jongeren opstonden om zich tot leiders te ontwikkelen. Een van de eerste organisaties die de afwezigheid van jongeren uit de groep van 18 tot 35 jaar opmerkte was Leadership Network. In het midden van de jaren negentig ontstond een discussie over generatie X. Jonge leiders uit deze generatie werden bijeengebracht om te spreken over wat wel of niet werkte in de kerk en wat er aan de hand was. Volgens sommige van deze jonge leiders had de kerkverlating te maken met de culturele verandering van modern naar postmodern, niet zozeer met verschillen in leeftijd of smaak. In die tijd schreef de oudere, niet tot generatie X behorende Brian McLaren een boek over de groeiende teleurstelling over de praktijk van het evangelisch christendom. Er ontstond een los netwerk genaamd ‘Emergent’ waarin gesproken werd over wat het betekent om Jezus te volgen in deze postmoderne tijd en over hoe men anderen kan bereiken. De besprekingen namen toe, ook op het internet, vooral in webblogs. In de VS steunt de beweging inmiddels landelijke bijeenkomsten en verstrekt zij informatiebronnen. De leiders, onder wie de invloedrijke Brian McLaren, willen niet dat de beweging een instituut wordt en sommigen van hen verwerpen zelfs de naam ‘beweging’.
KenmerkenDe ‘Emerging Church’ is een lappendeken en moeilijk te bepalen of te karakteriseren. Christenen uit de beweging noemen zich ‘post-modern’ en in de VS ook ‘post-conservative’, ‘post-liberal’, ‘post-evangelical’ of ‘post-protestant’. In Nederland worden termen als ‘post-evangelisch’ en ‘post-gereformeerd’ gebruikt ter karakterisering. Kenmerken van de beweging zijn: Wat betreft kennis, waarheid, zekerheid en leer:
Wat betreft de godsdienst:
Gemeente-zijn:
Wereld:
BeoordelingIn het licht van de Bijbel heeft de Emerging Church goede en bedenkelijke kanten. Goed is het verlangen om Jezus te volgen in deze wereld, de aandacht voor gemeenschap, het bereiken van de hedendaagse jeugd, de praktische invulling van het geloof, de betrokkenheid van de gelovigen bij het samenkomen (vgl. 1 Cor. 12-14). Een bedenkelijke kant van de Emerging Church heeft te maken met de invloed van het post-modernisme. De beweging past bij de moderne (‘post-moderne’) tijdgeest van twijfel en verwarring. Critici zien daarin niet zonder recht een bedreiging van het historische christendom. Een eerste punt van kritiek is dan ook dat de waarheid in het gedrang komt. Sommige ‘emergents’ hebben een postmoderne overgevoeligheid voor ‘de waarheid’ en voor ‘zekerheid’. Zij storen zich aan het denkbeeld van objectieve waarheid. De leer van de Schrift is echter het woord van de waarheid, dat geleerd en geloofd moet worden. Het is niet slechts of vooral een zaak die ervaren moet worden. Het christelijk geloof geeft antwoorden en is niet zelden onverenigbaar met andere antwoorden. De gemeente wordt opgebouwd op het fundament van apostelen en profeten, terwijl Jezus Christus zelf de hoeksteen is (Ef 2:20). Dit is de vaste grond waarop wij als gelovigen staan. Een ander punt van kritiek geldt het individualisme dat in de beweging hoogtij viert: een christen stelt zijn eigen christelijke godsdienst samen uit elementen die hem of haar aanspreken. De Schrift geeft echter leringen, geboden en verordeningen die voor iedere gelovige gelden, of hij ze nu aantrekkelijk vindt of niet. Het gevaar dat de Emerging Church beweging loopt is een toestand waarin ieder doet wat recht is in zijn ogen, niet buigt onder het gezag van de Schrift en handelt in strijd met Gods geopenbaarde wil.
Meer informatie
Bronnen
Voetnoten1. ↑ Interview met Brian McLaren op PBS.org dd. 15 juli 2005.
Labels: (Bewerk labels)
|
|
Powered by MindTouch Core |