Exodus

Exodus (‘uittocht’ of 'vertrek') is het tweede boek in de Bijbel. Het beschrijft de uittocht van het door God uitverkoren volk Israël uit het diensthuis van Egypte om te gaan naar het Beloofde Land. Het is geschreven door Mozes. 

Exodus is het tweede boek van het vijfdelige (‘Pentateuch’) boek van Mozes.

‘Exodus’ betekent ‘uittocht’ of 'vertrek', zo genoemd naar de uittocht van de kinderen Israëls uit Egypte, die er in beschreven wordt. Het boek verhaalt de toebereiding en roeping van Mozes, de Middelaar van het Oude Verbond, en de formering van Israël als het volk van God, “een volk des eigendoms”. Exodus geeft een korte schets van de vroegste geschiedenis van Israël als volk, (1) in dienstbaarheid, (2) verlost, (3) afgezonderd van andere volken, door de ineensmelting van zijn godsdienstig en politiek leven, en zijn wijding tot de dienst van God.  

Dit boek verhaalt de gebeurtenissen van de geboorte van Mozes tot de oprichting van de Tabernakel. De voornaamste gebeurtenissen zijn:

• de jeugd van Mozes en zijn roeping tot Leidsman van Israel;
• de tien plagen en de verlossing van Israel uit de dienstbaarheid der Egyptenaren;
• de instelllng van het Paasfeest en de toewijding van elke mannelijke eerstgeborene aan de dienst van God;
• de tocht door de Rode Zee;
• het wonderbaar voorzien in de behoefte aan eten en drinken;
• de zegepraal over de Amalekieten door het gebed;
• de uitvaardiging van de Tien Geboden;
• voorschrlften tot het maken van de tabernakel, de ark en andere zaken tot de eredienst behorend, daarbij de wijding tot het priesterschap van het geslacht van Aäron, en de kleding van de priesters;
• de strengere bepalingen omtrent de Sabbat,
• en de straf op het maken van een zichtbare voorstelling der Godheid (b.v. het gouden kalf). 

Exodus omvat een tijdperk van 215 tot 430 jaren. Exodus 1 en 2, dus twee hoofdstukken slechts, bestrijkt ruim twee eeuwen: van Jozefs dood tot Mozes in Midian. Exodus 3 tot en met Deuteronomium 34 omvatten slechts veertig jaren: de geschiedenis van Mozes’ roeping in zijn 80ste levensjaar tot zijn dood.

In de geschiedenis van dit uitverkoren volk ziet men, hoe God met zijn kinderen op aarde in het algemeen handelt, en hoe de pelgrimstocht door het tijdelijke leven de proef is, welke ieder moet doorstaan. Er is zedelijk, politiek en gods­dienstig verval, totdat het geroep van het volk, in het bewustzijn van zijn ellende, ten hemel stijgt. Aan de Israël verscheen de Goddelijke hulp, bovennatuurlijk werkend door menselijke middelen, en de bevrijding wordt tot stand gebracht door het "storten van bloed", waarbij het Paaslam de voorafschaduwing is van het verlossende bloed van de Beloofde Verlosser, onze Heiland.