Herziene Statenvertaling (2010)

Minder nauwkeurig

De HSV is hier en daar minder nauwkeurig dan de Statenvertaling. Hieronder volgen enkele voorbeelden. 

Een voorbeeld is het 'rusten' in Gen. 8:4.

SV Ge 8:4 En de ark rustte in de zevende maand, op den zeventienden dag der maand, op de bergen van Ararat.
NB Ge 8:4 De ark komt tot rust in de zevende maand op de zevende dag na nieuwemaan,- op de bergen van Ararat.
NBG51 Ge 8:4 En in de zevende maand, op de zeventiende dag der maand, bleef de ark vastzitten op het gebergte van Ararat.
HSV Ge 8:4 En de ark bleef in de zevende maand, op de zeventiende dag van de maand, vastzitten op het gebergte van Ararat.

De Statenvertaling zegt daar dat de ark "rustte" op de bergen van Ararat, de HSV heeft "bleef vastzitten". De Naardense bijbelvertaling (NB) heeft "komt tot rust". "Bleef vastzitten" is een onnodige hertaling en bovendien een minder juiste vertaling. (De eigennaam Noach betekent trouwens "rust".)  

Een tweede voorbeeld van minder nauwkeurig vertalen is de vertaling van Gen. 23:3.

SV Ge 23:3 Daarna stond Abraham op van het aangezicht van zijner dode, en hij sprak tot de zonen Heths, zeggende:
NB Ge 23:3 Dan staat Abraham op van boven het aanschijn van zijn dode,- en spreekt de zonen van Cheet aan om te zeggen:
NBG51 Ge 23:3 Toen stond Abraham op, en ging heen van zijn dode, en sprak tot de Hethieten:
NBV 2004 Ge 23:3 stond hij op, verliet de tent waarin zijn overleden vrouw lag en wendde zich tot de Hethieten. Hij zei:
HSV Ge 23:3 Daarna stond Abraham op, [ging] weg van zijn dode en sprak tot de Hethieten:

De Statenvertaling heeft "Daarna stond Abraham op van het aangezicht zijner dode ..." Zijn dode is zijn overleden vrouw Sara. De Herziene Statenvertaling heeft, vergelijkbaar met andere moderne vertalingen: "Daarna stond Abraham op, ging weg van zijn dode ... " De Naardense bijbel biedt evenals de Statenvertaling een meer letterlijke vertaling: "Dan staat Abraham op van boven het aanschijn van zijn dode, ..." ^[1]. De HSV vertaalt hier dus minder letterlijk en is in dit geval minder aandoenlijk dan de SV. 

Een ander voorbeeld van minder nauwkeurig vertalen is Gen. 48:14. 

SV Ge 48:14 Maar Israël strekte zijn rechterhand uit, en leide die op het hoofd van Efraïm, hoewel hij de minste was, en zijn linkerhand op het hoofd van Manasse; hij bestierde zijn handen verstandelijk; want Manasse was de eerstgeborene.
Lu Ge 48:14 Maar Israël strekte zijne rechterhand uit en legde haar op het hoofd van Efraïm den jongsten, en zijne linkerhand op Manasses hoofd, en deed met opzet aldus met zijne handen; want Manasse was de eerstgeborene.
HSV Ge 48:14 Maar Israël stak zijn rechterhand uit en legde die op het hoofd van Efraïm, hoewel deze de jongste was, en [hij legde] zijn linkerhand op het hoofd van Manasse. Hij kruiste zijn handen, hoewel Manasse de eerstgeborene was.

De Statenvertaling en de Lutherse vertaling zijn nauwkeuriger dan de HSV, die meer verklárend is. De Kanttekenaren merken op dat er letterlijk staat: "hij maakte zijn handen wijs; dat is, hij deed het niet uit misverstand, maar met goede voorgaande wetenschap". Van Griethuijsen merkt op: "Letterlijk: Hij maakte zijn handen wijselijk, d.i. Hij legde zijn handen opzettelijk zo." ^[2]

Een ander voorbeeld van minder nauwkeurig vertalen is Richt. 3:5.

Ri 3:5 Als nu de kinderen Israëls woonden in het midden der Kanaanieten, der Hethieten, en der Amorieten, en der Ferezieten, en der Hevieten, en der Jebusieten;
NB Ri 3:5 Toen de kinderen Israëls gezeten waren midden tussen de Kanaäniet,- de Chitiet, de Amoriet en de Periziet, de Chiviet en Jeboesiet,
Lu Ri 3:5 Toen nu de kinderen Israëls alzo woonden onder de Kanaänieten, Hethieten, Amorieten, Ferezieten, Hevieten en Jebusieten,
NBG51 Ri 3:5 De Israelieten dan woonden te midden der Kanaanieten, Hethieten, Amorieten, Perizzieten, Chiwwieten en Jebusieten;
HSV Ri 3:5 Toen nu de Israëlieten te midden van de Kanaänieten, de Hethieten, de Amorieten, de Ferezieten, de Hevieten en de Jebusieten woonden,

De HSV heeft hier en op andere plaatsen de uitdrukking "kinderen Israëls" vervangen door "Israëlieten". In het Hebreeuws staan echter, in tegenstelling tot de namen van de andere genoemde volken, twee Hebreeuwse woorden, "kinderen" (of "zonen") en "Israël". Er is verschil tussen de benaming van de Israelieten ("kinderen van Israël") en die van de andere volken. Voor "Hethieten" bijvoorbeeld staat in het "Hebreeuws" één woord, niet twee woorden "kinderen" en "Heth". De Statenvertaling, de Naardense bijbel en de Lutherse vertaling vertalen meer letterlijk dan de HSV en doen het verschil in benaming uitkomen. De HSV heeft ook op andere plaatsen de uitdrukking "kinderen Israëls" van de Statenvertaling hertaald tot "Israëlieten". 

Weer een ander voorbeeld van minder letterlijk vertalen dan de Statenvertaling is het woord "hemel" in Ps. 102. Dit is in het Hebreeuws een meervoud.  

SV  Ps 102:25 (102-26) Gij hebt voormaals de aarde gegrond, en de hemelen zijn het werk Uwer handen;
HSV  Ps 102:25 (102:26) U hebt voorheen de aarde gegrondvest, de hemel is het werk van Uw handen.

In Hebr. 1:10 wordt dit vers aangehaald, daar vertaalt de HSV wel met "hemelen". Waarom dan ook niet in Ps. 102?

SV  Heb 1:10 En: Gij, Heere! hebt in den beginne de aarde gegrond, en de hemelen zijn werken Uwer handen;
HSV  Heb 1:10 En: In het begin hebt U, Heere, de aarde gegrondvest, en de hemelen zijn de werken van Uw handen.

De HSV maakt, in tegenstelling tot de Statenvertaling en de NBG51-vertaling, in de gebiedende wijs geen onderscheid tussen enkelvoud en meervoud, zodat het niet altijd duidelijk is of de spreker zich tot één of meerdere personen richt.