Salomo

Salomo (Hebreeuws: שלמה - Sjelomo/Shlomo) was een koning van Israël, de zoon van David en Bathseba. Hij regeerde van ongeveer 975/970 - 925 v.Chr. en heerste over een groot gebied:

1Kon 4:21 En Salomo was heersende over al de koninkrijken, van de rivier [tot] het land der Filistijnen, en tot aan de landpale van Egypte; die brachten geschenken, en dienden Salomo al de dagen zijns levens.
(SV)

Kaart^[1] : Salomo's economische ondernemingen.
(Klik op de kaart om in te zoomen)

De naam Salomo betekent “vrede-rijk" vgl. Frederik. Na zijn geboorte kreeg hij van God de bijnaam Jedidja, "geliefde van de HEERE".

Hij bouwde de eerste tempel van God in Jeruzalem.

Salomo is in menig opzicht een voorafbeelding van de toekomstige koning van Israël, de Vredevorst Jezus Christus.