Schepping

Natuurwetten

De natuurwetten, bijvoorbeeld de wet van de zwaartekracht, getuigen van een orde in de schepping. De natuurwetten zijn door God ingesteld; hij is de Auteur van de wetten.

De wetenschap die God buiten zijn verklaringen heeft (nog) geen antwoord op de vraag waar de natuurwetten vandaan komen. Volgens sommigen komt zij er uit zichzelf, gegeven haar zelfopgelegde methode of beperking, nooit achter.

Spraak van de schepping

Van de schepping gaat een spraak uit, zij heeft ons mensen iets te vertellen. Van de hemelen  (uitspansel, sterrenhemel, heelal) gaat een sprake uit. Zij vertellen Gods eer en verkondigen het werk van Zijn handen.

Ps 19:1 Een psalm van David, voor den opperzangmeester. 
De hemelen vertellen Gods eer, en het uitspansel verkondigt Zijner handen werk.
Ps 19:2 De dag aan den dag stort overvloediglijk spraak uit, en de nacht aan den nacht toont wetenschap.
Ps 19:3 Geen spraak, en geen woorden zijn er, waar hun stem niet wordt gehoord.
Ps 19:4 Hun richtsnoer gaat uit over de ganse aarde, en hun redenen aan het einde der wereld; Hij heeft in dezelve eenn tent gesteld voor de zon.
Ps 19:5 En die is als een bruidegom, uitgaande uit zijn slaapkamer; zij is vrolijk als een held, om het pad te lopen.
Ps 19:6 Haar uitgang is van het einde des hemels, en haar omloop tot aan de einden deszelven; en niets is verborgen voor haar hitte.

De beroemde natuurkundige Isaak Newton ontwaarde in het helaal de macht van God:

"De prachtige schikking van zon, kometen en planeten kon alleen maar ontstaan door het overleg en het vermogen van een denkend en machtig Wezen."
(Isaac Newton, natuurkundige)

De schepping boodschapt dat de dood niet het laatste is. In de herfst sterft veel loof af, maar in de lente staat het weer op.

"Gods belofte van opstanding van het leven is niet alleen in boeken beschreven, maar ook in elk ontluikend blad in de lente."
(Maarten Luther, kerkhervormer)

Geloof aan een Schepper en ontwerp

Een senior onderzoeker van het Centrum voor Anthropologie en Geest (Centre for Anthropology and Mind) van de Universiteit van Oxford stelde in 2008, op grond van onderzoeksresultaten van de afgelopen tien jaren, dat kinderen onafhankelijk van hun opvoeding aannemen dat alles in de wereld gemaakt is met een doel. Daarom zijn zij geneigd om in een redelijk Opperwezen te geloven.

Aan zes- en zevenjarigen werd gevraagd waarom de eerste vogel er was. Ze antwoordden: "om mooie muziek te maken" en "om de wereld er leuker uit te laten zien". Een proef met 12 maanden oude kinderen toonde aan dat zij verrast werden door filmbeelden waarin een rollende bal een keurige stapel  maakt uit een wanordelijke hoop blokken.

Onderzoek wijst erop dat kinderen eerder geloven in schepping dan in toevallig ontstaan^[7]. Anthropologen hebben in sommige culturen bevonden dat kinderen in God geloven ook als ze geen religieuze opvoeding krijgen. De natuurlijke ontwikkeling van de menselijke geest neigt tot geloof aan een Schepper en aan ontwerp in de natuur. Evolutie door natuurlijke oorzaken alleen is 'onnatuurlijk' voor de menselijke geest en betrekkelijk moeilijk te geloven.

Ro 1:18 Want toorn van God wordt van de hemel geopenbaard over alle goddeloosheid en ongerechtigheid van mensen die de waarheid in ongerechtigheid bezitten;
Ro 1:19 omdat wat van God gekend kan worden, onder hen openbaar is, want God heeft het hun geopenbaard
Ro 1:20 -want van de schepping van de wereld af worden wat van Hem niet gezien kan worden, zijn eeuwige kracht en Goddelijkheid, uit zijn werken met inzicht doorzien-,opdat zij niet te verontschuldigen zijn,
Ro 1:21 omdat zij, hoewel zij God kennen, Hem als God niet verheerlijkt of gedankt hebben, maar in hun overleggingen zijn zij tot dwaasheid vervallen en hun onverstandig hart is verduisterd geworden.
Ro 1:22 Bewerend wijzen te zijn, zijn zij dwaas geworden
Ro 1:23 en hebben de heerlijkheid van de onvergankelijke God vervangen door iets dat lijkt op het beeld van een vergankelijk mens, van vogels, van viervoetige en van kruipende dieren.
(TELOS)

Ondanks de natuurlijkheid van geloof aan een Schepper en Zijn ontwerp, en ondanks de toonbeelden van ontwerp in de schepping rondom ons, zijn er mensen die menen dat ten diepste alles zonder zin is en dat de wereld door tijd, toeval en zuiver fysische oorzaken is ontstaan. Oorzaken van deze mening zijn zonde en wetenschappelijke mythe die door de maatschappij is aangenomen. In plaats van te geloven dat God de wereld, de planten, de dieren en de mensen gemaakt heeft, geloven velen aan het ooit spontaan ontstaan van leven uit dode stof en aan de geschiedenis van het leven volgens de evolutietheorie.

Zie verder bij Ontwerp

Genesis 1

Genesis 1 wordt verschillend gelezen. Volgens de letterlijke lezing heeft God in zes dagen geschapen, de planten op de derde dag, de hemellichamen op de vierde dag (of althans deze hemellichamen zichtbaar gemaakt op aarde), de dieren in de zee en de vogels op de vijfde dag, de landdieren en de mens op de zesde dag. Voor de letterlijke lezing pleiten andere passages in de Schrift:

1. God verwijst elders in de Schrift terug naar zijn scheppingsdaden
2. Diverse passages in het Nieuwe Testament noemen de historische schepping van Adam (bijv. in Romeinen 5).

Genesis 1 vertelt niet ons niet hoe de schepping precies heeft plaatsgevonden. Maar het ontbreken van bijzonderheden betekent niet dat de beschreven gebeurtenissen niet echt zijn gebeurd.

De letterlijke lezing van Genesis 1 is in strijd met moderne wetenschappelijke denkbeelden aangaande het ontstaan en de ontwikkeling van het heelal, ons zonnestelsel, de aarde, het leven op aarde.

Sommigen proberen Genesis 1 te verzoenen met de huidige wetenschap door een niet-letterlijke lezing. Eén niet-letterlijke manier van gelezen wordt geboden door de Kadertheorie. Volgens deze theorie is Genesis 1 (1) een literair verhaal (2) waarin de compositie centraal staat en (3) dat een boodschap bevat, waarbij het echt-gebeurd zijn niet telt. De kadertheorie is op zijn minst dubieus te noemen.

Wanneer was de schepping?

Dat is niet met zekerheid te zeggen. We vinden geen tijdsaanduiding als "in het zoveelste jaar na de schepping", zoals de jaartelling vanaf het vertrek van Israel uit Egypte. 

Nu 33:38 Toen ging de priester Aaron op den berg Hor, naar den mond des HEEREN, en stierf aldaar, in het veertigste jaar na den uittocht van de kinderen Israels uit Egypteland, in de vijfde maand, op den eersten der maand.
1Kon 6:1 Het geschiedde nu in het vierhonderd en tachtigste jaar, na den uitgang der kinderen Israels uit Egypte, in het vierde jaar van het koninkrijk van Salomo over Israel, in de maand Ziv (deze is de tweede maand), dat hij het huis des HEEREN bouwde.

In de geschiedenis zijn verschillende berekeningen gedaan, met als belangrijkste gegevens de leeftijd waarop volgens het Oude Testament welke vader welke zoon kreeg. De zeventiende-eeuwse Ierse bisschop James Ussher berekende dat de wereld werd geschapen in de avond van 22 oktober in 4004 voor Christus. Er zijn ook andere berekeningen gemaakt:
 

'Creatio ex nihilo'

De Katholieke Kerk leert dat God de wereld uit niets geschapen heeft (creatio ex nihilo). Zij baseert zich daarbij niet zozeer op Genesis maar op een passage uit het Tweede Boek der Makkabeeën: “Ik smeek je, mijn kind, beschouw de hemel en de aarde met al wat ze bevatten en bedenk dat God dit alles uit het niet gemaakt heeft en dat ook het menselijk geslacht op diezelfde wijze is ontstaan” (2 Mak. 7:28).

De boeken der Makkabeeën behoren echter niet tot het geschreven Woord van God, maar zijn apocriefe geschriften.

De Bijbel leert ons dat alle dingen uit God uit (ex Deo, dus strikt genomen niet ex nihilo, niet uit niets) zijn.

Ro 11:36 Want uit Hem, en door Hem, en tot Hem zijn alle dingen. Hem [zij] de heerlijkheid in der eeuwigheid. Amen.
1Co 8:6 dan is er toch voor ons maar een God, de Vader, uit Wie alle dingen zijn, en wij voor Hem; en een Heer, Jezus Christus, door Wie alle dingen zijn, en wij door Hem.

God schiep het licht echter door het tot aanzijn te roepen: "Daar zij licht!" Hij riep en het was er. Het kwam als het ware uit het niets te voorschijn. Mogelijk heeft de schrijver van de Makkabeeënboeken daaraan gedacht. Wanneer we 'schepping uit niets' in deze zin nemen, blijven we bij de openbaring van de Schrift.

Ro 4:17  (zoals geschreven staat: ‘Ik heb u tot een vader van vele volken gesteld’) voor het aangezicht van God die hij geloofde-die de doden levend maakt en de dingen die niet zijn, roept alsof zij zijn-, 

Buitenbijbelse scheppingsverhalen

Buiten de bijbel komen tal van scheppingsverhalen voor die vaak treffende overeenkomsten met het Bijbelse verslag vertonen. In tegenstelling tot de zuivere overlevering in de Bijbel zijn de buitenbijbelse verhalen door gebrekkige menselijke overlevering misvormd.

De fabels en dichters verhalen, dat er eerst een baaierd was, een woeste en lege aarde, welke door een of meer Goden in orde en tot schoonheid is gebracht. De Hindoes schrijven dit bijzonder toe aan het zweven van Gods geest op het water, dat die chaos bedekte. De Grieken spreken ervan dat er eerst geen mensn of dieren waren, maar deze uit de aarde of het slijk zijn voortgekomen; en dat aan de mensen een vonk van goddelijk levensvuur is ingeblazen^[1].

IJdelheid

De schepping is aan de ijdelheid onderworpen.

Ro 8:20 Want het schepsel is der ijdelheid onderworpen, niet gewillig, maar om diens wil, die het [der] [ijdelheid] onderworpen heeft;
(SV)

Vergelijk de woorden van de Prediker:

Pre 1:2 Ijdelheid der ijdelheden, zegt de prediker; ijdelheid der ijdelheden, het is al ijdelheid.
(SV)

Andere vertalingen hebben in Rom. 8:20 "vruchteloosheid" (TELOS), "zinloosheid" (HSV), "zinloos bestaan" (WV95), "vergankelijkheid" (Canisius), "vergeefsheid" (NB). 

Bij 'ijdelheid' moet men denken aan de broosheid, het verval, de vergankelijkheid en de nietigheid die we in de schepping zien, zowel bij de mensen als bij het gehele redeloze schepsel (dingen, planten, dieren). Dingen geraken onontkoombaar in verval. Een bloem verwelkt en valt af. Een dier veroudert en sterft. Mensen vergaan, evenals hun voortbrengselen. Ze zijn als een kortstondige damp.

Luther zag de onderworpenheid aan de ijdelheid ook hierin, dat het schepsel ten dienste staat van de zondaars. De zon bijvoorbeeld geeft licht op de aarde en beschijnt de vromen, maar zij moet ook "haar schoonste en reinste dienst bewijzen aan de onwaardigste, schandelijkste, gruwelijkste booswichten."^[4] Alle creaturen dienen de mens in deze verdorvenheid, aldus de Kanttekenaren^[6].

De ijdelheid van de schepping hangt samen met de ellende van de mens. De ijdelheid is een gevolg van de zondeval. De mens, het hoofd en middelpunt van de aardse schepping, zondigde. Omwille van de mens, Gods gevallen evenbeeld, werd het aardrijk vervloekt (Ge. 3:17; 5:29). 

De onderworpenheid aan de ijdelheid is geen ingeschapen neiging, het is niet vrijwillig. Een levend schepsel begeert integendeel de bewaring van zijn leven en is onderworpen aan de ijdelheid tegen zijn ingeschapen neiging om God te dienen en tot volmaaktheid te komen. Maar de onderworpenheid aan de vruchteloosheid is omdat God het zo wilde, omwille van de mens. 

Men kan zich afvragen waarom de schepping door God aan de vruchteloosheid is onderworpen in verband met de mens. Eén antwoord zegt: "... tot straf voor het gevallen evenbeeld, maar ook tot opwekking van de kennis van eigen ellende en om tot verlangen naar redding te leiden,..."^[3] 

Barensnood

De schepping, sinds de zondeval aan de vruchteloosheid onderworpen, verwacht reikhalzend naar een betere toestand. Die komt met de openbaring van de zonen van God.

Ro 8:19 Want de schepping verwacht reikhalzend de openbaring van de zonen van God.
(...)
Ro 8:22 Want wij weten, dat de hele schepping tezamen zucht en tezamen in barensnood is tot nu toe.
(TELOS) 

"Het is zeer troostvol gesproken dat de hele schepping zucht als één persoon, die met ons één verlangen heeft, om uit dit leven tot een ander leven te raken." (Luther^[5])

Toekomst

In de toekomst zal de schepping worden vrijgemaakt van de ijdelheid en vergankelijkheid waaraan God haar heeft onderworpen. Zij zal worden gebracht tot de vrijheid van de heerlijkheid van de kinderen van God: 

Ro 8:20 Want de schepping is aan de vruchteloosheid onderworpen (niet vrijwillig, maar om wille van hem die haar onderworpen heeft),
Ro 8:21 in de hoop dat ook de schepping zelf zal worden vrijgemaakt van de slavernij van de vergankelijkheid tot de vrijheid van de heerlijkheid van de kinderen van God.
(TELOS)

De ijdelheid en slavernij maken plaats voor heerlijkheid en vrijheid. Er zal geen dood, geen verval, geen verbreking, geen smart en ziekte meer zijn. Alles zal volmaakt en heerlijk zijn. God zal alles en in allen zijn. 

Volgde de onderworpenheid aan de ijdelheid oorspronkelijk op de val van de mens, eens zal de heerlijkheid van de nieuwe schepping volgen op de bevrijding en verheerlijking van de kinderen van God. De herschepping van de mens is het begin van een volledige nieuwe schepping. 

Meer informatie

David Laurenson, "Giants of science". Opname van een lezing over beroemde wetenschappers die aan schepping geloofden: film (Engels, 42 minuten)

Voetnoten

1. ↑ Petrus Hofstede de Groot, Voorlezingen over de geschiedenis der opvoeding des menschdoms door God, tot op de komst van Jezus Christus (1855), p.69
2. ↑ Aldus het online woordenboek van Van Dale. 
3. ↑, 4. ↑, 5. ↑ Aangehaald in het commentaar van Dächsel, Van Lingen en Griethuijsen bij Rom. 8:20. Het commentaar is onderdeel van de Online Bible.
6. ↑ De Kanttekenaren zijn de geleerde vertalers die kanttekeningen (commentaar) bij de Statenvertaling maakten. Zie hun kanttekening bij Rom. 8:20.
7. ↑ Artikel Children are born believers in God, academic claims, op Telegraph.co.uk, 24 nov. 2008
8. ↑ Aangehaald in Informeel, infobulletin van de Evangelische Hogeschool, jaargang 34, mei 2011.