Smaad, smaden

Smaad is volgens Van Dale “het opzettelijk aantasten van iems eer of goede naam”^[1]. Smaad is een bejegening die blijk geeft van verachting ^[2].

Smaad is verwant met schimp, spot en hoon. Schimp noemt men het grieven door scherpe, bijtende woorden; spot het belachelijk maken door ongepaste scherts; hoon een vernederende bejegening; smaad is, als gezegd, een bejegening die blijk geeft van verachting.

De profeet Jeremia smeekt God de smaad te aanschouwen die het volk Israël is aangedaan (Klg. 5:1).

Op Christus vielen de smaadheden van hen die God smaadden.

Ro 15:3 Want ook Christus heeft Zichzelf niet behaagd, maar zoals geschreven staat: ‘De smaadheden van hen die U smaden, zijn op mij gevallen’.
(TELOS)

De Heer Jezus spreekt zijn leerlingen gelukkig in verband met het verdragen van smaad:

Mt 5:11 Gelukkig bent u wanneer zij u smaden en vervolgen en liegend allerlei kwaad van u spreken ter wille van Mij.
(TELOS)

Petrus, één van Jezus' leerlingen, heeft dit onderwijs verstaan en beleefd:

1Pe 4:14 Als u in de naam van Christus smaad lijdt, bent u gelukkig, omdat de Geest van de heerlijkheid en kracht en Die van God op u rust.
(TELOS)

De apostel Paulus had zelfs een welgevallen in smaadheden, omdat hij dan des te meer op God moest vertrouwen.

2Co 12:10 Daarom heb ik een welgevallen in zwakheden, in smaadheden, in noden, in vervolgingen en benauwdheden voor Christus; want wanneer ik zwak ben, dan ben ik sterk.
(TELOS)

De Hebreeuwse gelovigen hadden ook smaad te dragen, buiten de legerplaats. Ze waren daar bij Hem en droegen Zijn smaad.

Heb10:33 het zij dat u zelf door smaadheden en verdrukkingen een schouwspel geworden was, hetzij dat u gemeenschap had met hen die zo daarin verkeerden.
(TELOS)
Heb 13:13 Laten wij daarom tot Hem uitgaan buiten de legerplaats, terwijl wij zijn smaad dragen.
(TELOS)