Het feest der tempelwijding is een jaarlijks Joods feest van acht dagen ter herinnering aan het herstel van de tempeldienst na de ontheiliging onder de syrische koning Antiochus IV Epifanes (1 Makk. 4:56, 59, 2 Makk. 1:18.). Het werd ingesteld door Judas de Makkabeeër in 165 v. Chr.

Er zijn verscheidene namen voor het feest. Het wordt ook genoemd feest der vernieuwing, vernieuwingsfeest, inwijdingsfeest, feest van de tempelvernieuwing; Grieks: egkaina; Hebreeuws: Chanoeka. De Joodse geschiedschrijver Josefus spreekt van ‘het feest der lichten’.

Het feest is ingesteld ter gedachtenis van de vernieuwing van het altaar en de reiniging van de tempel. De Syrische overheerser Antiochus had de tempel verontreinigd. Op het brandofferaltaar had hij een beeld of altaar voor de god Zeus geplaatst. In de tempel waren vernielingen aangericht.

Het vernieuwingsfeest begint op dag 25 van de Joodse maand Kisleu (rond midden december). Het duurt acht dagen, ter nagedachtenis aan het ‘Chanoeka-wonder’, olie die acht dagen wonderbaarlijk bleef branden. Volgens de rabbijnse overlevering was er slechts één kruikje reine olie voorradig om de menora, de zevenarmige kandelaar in de tempel, te laten branden tijdens de reiniging van de tempel. Het kruikje raakte echter niet leeg voordat nieuwe zuivere olie was toebereid.

Het feest staat niet in het Oude Testament, dat al afgesloten was, beschreven. Het feest wordt wel in het Nieuwe Testament genoemd:

Joh 10:22 En het was het feest van de tempelwijding in Jeruzalem; het was winter.
(TELOS)