Antiochus IV Epiphanes

Van $1

    Inhoudsopgave
    1. 1. Bron
    2. 2. Voetnoot

    Versie vanaf 07:55, 14 jul 2020

    Terug naar deze versie.

    Terug naar Versie archief.

    Bekijk huidige versie

    Antiochus IV Epiphanes, of korter, Antiochus Epiphanes, (ca. 215-164 v.Chr.) was van 175 – 164 v.Chr. koning van het Grieks-Syrische rijk, het rijk van de hellenistische Seleuciden.  In Daniëls gezicht van de ram en de geitebok wordt hij voorgesteld als een kleine hoorn die zich groot maakt. 

    Zijn eigenlijke naam was Mitrades was. Zijn bijnaam Epiphanes, ook gespeld Epifanes - in het Grieks ἐπιφανής , epiphanès - betekent verschenen [God]. 

    Antiochus-IV-Epiphanes_munt.jpg

    Fig[1]. Munt met aan de ene zijde het hoofd van Antiochus Epifanes

    Hij was de zoon van koning Antiochus III de Grote, en de broer van Seleucus IV Philopator. Zijn moeder was Laodice III. 

    Het gebied van de Seleuciden besloeg in zijn tijd een groot gebied van het Midden-Oosten, met als kerngebied het huidige Syrië. Ook het land van Israël, de Libanon en delen van het huidige Irak maakten deel uit van zijn rijk.

    Van 170 tot 168 voerde hij strijd tegen de rivaliserende Ptolemaeën in Egypte, die hij bijna wist te verslaan. Ingrijpen van de Romeinen, die met hun vloot naar Alexandrië waren overgestoken, dwong Antiochus echter onverrichter zake terug te keren naar Syrië.

    In 168 v.Chr. beval hij om het altaar van de god Baäl Hasjamaïm (het Syrische equivalent van de Griekse oppergod Zeus) op te zetten in de joodse tempel te Jeruzalem.

    De Joden kwamen tegen deze ontheiliging van Gods huis in opstand. De Joodse priester Mattathias en zijn zoon Judas Makkabeüs leidden de furieuze joden in hun opstand tegen de Seleuciden. Antiochus, woedend over het verzet van de joden, voerde persoonlijk zijn leger aan en liet duizenden joden ombrengen. Om zijn wreedheid noemden de joden hem al gauw Antiochus Epimanes (grieks voor de gek).

    Antiochus overleed aan een ziekte tijdens het hoogtepunt van de strijd. Judas de Makkabeeër sneuvelde in de strijd, maar zijn broer Simon wist, zo'n twee decennia na de dood van Antiochus IV, uiteindelijk onafhankelijkheid voor de Joodse staat te verkrijgen. Hij stichtte de Hasmoneese dynastie, die tot 63 v.Chr. in Judea aan de macht zou blijven.

    Na de dood van Antiochus IV werd het Grieks-Syrische rijk van de Seleuciden lange tijd door interne twisten verscheurd. Deze verdeeldheid is mogelijk een verklaring van de uiteindelijk geslaagde opstand van de joden.

    Antiochus IV werd opgevolgd door Antiochus V Eupator, die slechts twee jaar regeerde (164-162/161 v.C.), omdat hij vermoord werd door Demetrius I Soter, de zoon van Seleucus IV. Hiermee begon een tijdperk van dynastieke strijd en daarmee een tijd van verval.

    Bron

    Art. Antiochus IV, Wikipedia.nl. Hieruit is op 27 mei 2013 tekst opgenomen.

    Voetnoot

    1. ↑ Bron van de afbeelding: Wikipedia, bronpagina. Auteur van de afbeelding: Solomon, 20 maart 2005. Licentie: publiek domein.


     
    Powered by MindTouch Core
    Verrijk Christipedia door informatie toe te voegen.
    Help mee de tekst te verbeteren. Zie Meedoen.