Baruch (zoon van Neria)

Uit Christipedia
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Baruch, de zoon van Neria, de zoon van Machseja, was een vriend, helper en trouwe dienaar van Jeremia, de profeet. Zijn Hebreeuwse naam betekent “gezegend”.

Baruch schreef de woorden op die God aan Jeremia gaf.

Jer 36:32 Toen nam Jeremia een andere rol en gaf die aan de schrijver Baruch, de zoon van Neria. Deze schreef daarop uit de mond van Jeremia al de woorden van de boek[rol], die Jojakim, de koning van Juda, in het vuur had verbrand. Nog vele woorden als deze werden eraan toegevoegd. (HSV)

Baruch maakte de verovering van Jeruzalem door de Babyloniërs in 586 v. Chr. mee. Hij bleef bij Jeremia en werd tenslotte met de profeet meegevoerd naar Egypte. Schriftplaatsen: Jer. 32: 12-16; Jer. 36: 4-32; Jer. 43: 3, 6; Jer. 45: 1, 2.

Eén van de apocriefe boeken, het boek Baruch, is naar hem genoemd.