Obadja (boek)

Uit Christipedia
(Doorverwezen vanaf Obadja (bijbelboek))
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Obadja is de naam een profetisch boekje in het Oude Testament. De schrijver, aan wie het zijn naam ontleent, de profeet Obadja, leefde misschien in de 6e eeuw v.Chr. Hij kondigde de Edomieten de ondergang aan voor de misdaad, waaraan zij zich tegenover de Israëlieten schuldig gemaakt hadden.

Het boek Obadja is het kortste van de heilige boeken die het Oude Testament vormen; het boekje bestaat slechts uit één hoofdstuk met 21 verzen.

Schrijver en datering

Zijn naam betekent: "Knecht van Jah". "Jah" is een verkorting van de Hebreeuwse eigennaam van God ("Jahweh", zie Jhwh).

De afkomst en de geschiedenis van Obadja is geheel onbekend. Er komen in het Oude Testament enkele mensen voor die Obadja heten, maar het is niet zeker dat één van hen de auteur is van dit bijbelboek. Over het tijdstip waarop dit boek is opgeschreven kunnen we daarom slechts gissen.

Ziet nu vs. 10-14 op de verovering van Jeruzalem door Nebukadnezar (586/587 v.C.), dan stelt men het schrijven van de profeet het best na die tijd, zie 2 Kronieken 36:17-21.

Volgens een andere opvatting[1] is Obadja waarschijnlijk dezelfde profeet, die door koning Josafat tot een leraar van het volk werd aangesteld, 2 Kron. 17 :7, en die volgens de inhoud van zijn profetie als profeet optrad in de dagen van koning Joram van Juda, 2 Kron. 21 :16,17, nadat Jeruzalem door de Filistijnen en Arabieren ingenomen en geplunderd was. Joram regeerde 848-841 v.Chr[2]. De Edomieten hadden zich hierover niet alleen verblijd, maar ook aan de plundering meegedaan en vluchtelingen uit Juda gedood of aan de vijand overgeleverd. De negatieve houding van Edom wordt in dit verband genoemd in 2 Kronieken 21:8-10.

James Tissot: De profeet Obadja. Waterverf schilderij ca. 1888. 

De boodschap

Het boekje bevat Obadja’s profetie tegen Edom en onderstelt de verwoesting van Jeruzalem. De vijandigheid van Edom wordt aan de kaak gesteld, zijn ondergang wordt aangekondigd, met voorspelling van Gods zegevierende heerschappij. De zonde van Edom wordt door God zwaar aangerekend, omdat hij een broedervolk van Israël was. Zoals zij hebben gedaan met Israël, zo zal met hen gedaan worden. vs. 15. Israël zal Edom en Filistea bezitten.

Obadja toont God als de soevereine God, die regeert over alles. Hij is de God die de belangen van zijn volk Israël behartigt. Het kwaad tegen zijn volk, de vijandige houding van Edom blijft niet ongestraft. Hoogmoed komt voor de val. Leedvermaak over onheil van Israël komt hen duur te staan.

Indeling

De profetie van Obadja is één geheel en moeilijk in onderdelen of onderwerpen in te delen. Een indeling in drieën[3]:

  • Vers 1 – 9  De zekerheid van Edoms ondergang.
  • Vers 10 – 16  De oorzaak van die ondergang.
  • Vers 17 – 21  Jeruzalem verlost en als rijkszetel van de Heere bevestigd.

De verzen 1-16 behelzen profetieën tegen de Edomieten, die zich zeer hadden verblijd over de val van Juda en zich wreed en trots tegen hen hadden gedragen. Vanaf vs. 15 wordt de profetie wel in een ruimer perspectief gesteld dan alleen oordeel over Edom. Het bevat ook de aankondiging van de dag van de Heer en Gods koningschap op Sion. De verzen 17-21 kondigen een totale verandering aan in het lot én van het huis van Jakob én van dat van Jozef. Op de berg Sion zal de Here door hen gediend worden.


Meer informatie

J. N. Darby, Obadja. Uit: Synopsis. Elektronische versie: Oude Sporen, 2008. Pdf-bestand.

H. Rossier, Beschouwing over het boek van de profeet Obadja. Elektronische versie: Oude Sporen, 2008. Pdf-bestand.

Ger de Koning, Amos, Obadja, Jona – Toegelicht & Toegepast 30, 31, 32. Uitgeverij Daniel, 2019, 3e druk. Pagina's: 244. Nu lezen op kingcomments.com. Download pdf van oudesporen.nl. E-book ePub-formaat. E-book Mobi-formaat. Productinfo over de papieren versie.

Bronnen

H. Moll, Wat zegt Gods Woord over ...?, deel 3 (Oostburg: W.J Pieters, z.j.), blz. 73.  Tekst hiervan is, onder toestemming, op 16 mei 2015 verwerkt.

C. Lindeboom, Bijbelgids, of Handleiding tot het verkrijgen van Bijbelkennis (Middelburg: Stichting de Gihonbron, 2009; bewerking door J. Pluimers van de uitgave uit 1929), blz. 57. Hieruit is, onder toestemming, op 19 mei 2014 tekst gebruikt.

Voetnoten

  1. Zo bijvoorbeeld C. Lindeboom, Bijbelgids, of Handleiding tot het verkrijgen van Bijbelkennis (Middelburg: Stichting de Gihonbron, 2009; bewerking door J. Pluimers van de uitgave uit 1929), blz. 57. 
  2. Volgens de tijdrekening van Stichting De Oude Wereld (2009), gebaseerd op de Masoretische grondtekst van het Oude Testament.
  3. C. Lindeboom, Bijbelgids, of Handleiding tot het verkrijgen van Bijbelkennis (Middelburg: Stichting de Gihonbron, 2009; bewerking door J. Pluimers van de uitgave uit 1929), blz. 57.